Ευστράτιος Γ. Καβρουδάκης MD, MSc, IOC Dip Sp Ph

Χειρουργός Ορθοπαιδικός - Τραυματιολόγος - Αθλητίατρος

I.O.C. Diploma in Sports Medicine

Master Μεταβολικά Νοσήματα των Οστών-Οστεοπόρωση

Επιστημονικός Συνεργάτης Γ΄ Ορθοπαιδικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Επιμελητής Κλινικής Ορθοπαιδικής και Αθλητικής Ορθοπαιδικής Νοσοκομείου Metropolitan

 
Τηλ: 210 9841008
Κιν: 6973 729469

Διαβήτης και Ορθοπαιδική

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης προδιαθέτει τους ασθενείς σε κάποιες συγκεκριμένες παθήσεις των οστών και των αρθρώσεων. Ορισμένοι παράγοντες όπως η νευρική βλάβη (διαβητική νευροπάθεια), η μίκρο- και μάκρο- αγγειοπάθεια, και η παχυσαρκία παίζουν ρόλο αλλά τις περισσότερες φορές η αιτία είναι άγνωστη.

 

Σύνδρομο περιορισμένης κινητικότητας αρθρώσεων

Πρόκειται για ένα ανώδυνο, μη φλεγμονώδη, περιορισμό της κινητικότητας των μεγάλων αρθρώσεων των χεριών και των ποδιών.

Σχετίζεται με:

 

 

Αρθροπάθεια Charcot

Αναφέρεται και ως Νευροπαθητική Αρθροπάθεια. Περιγράφει την σταδιακή αποδιοργάνωση και καταστροφή μιας άρθρωσης λόγω νευρικής βλάβης.  Επιρρεάζει κύριως τα κάτω άκρα. Η έλλειψη αίσθησης θέσης (ιδιοδεκτικότητα) θεωρείται ότι συμβάλλει στην εμφάνιση αστάθειας των συνδέσμων, αστάθεια της άρθρωσης και βλάβη αυτής ως επακόλουθο μικροτραυματισμών. Εχει επίσης προταθεί ότι η αυτόνομη νευροπάθεια προκαλεί αγγειοκινητικές αλλοιώσεις με το σχηματισμό αρτηριοφλεβικών αναστομώσεων και ελάττωση της άρδευσης του δέρματος και των οστών παρά τις καλές περιφερικές σφύξεις.

Θεωρείται επίσης ότι υπάρχει εξεσημασμένη απόκριση στα τραύματα λόγω κυκλοφορίας φλεγμονογόνων κυτταροκινών.

 

Συμτώματα

Υπαισθησία ή αναισθησία ή αίσθημα νηγμού (τσιμπιματάκια) στις προσβεβλημένες αρθρώσεις. Η άρθρωση μπορεί να πριστεί, να είναι ζεστή και εξέρυθρη, ασταθής και να εμφανίζει εμφανή παραμόρφωση. Η προσβεβλημένη άρθρωση είναι σχετικά ανώδυνη παρά την παραμορφωμένη όψη της. Η διάγνωση γίνεται απεικονιστικά.

Αρχικά εμφανίζεται:

Ακολούθως:

Η MRI με σκιαγραφικό θα συμβάλει στον αποκλεισμό τυχών οστεομυελίτιδας.

Θεραπεία

Εάν η νόσος αναγνωρισθεί νωρίς, η εξέλιξή της μπορεί να επιβραδυνθεί σημαντικά. Ο περιορισμός της φόρτισης σε συνδυασμό με κατάλληλα ορθωτικά βοηθήματα μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά.

 

Σύνδρομο του διαβητικού χεριού

Αναφέρεται και ως διαβητική χειροαρθροπάθεια.  Πρόκειται για μια κατάσταση όπου το δέρμα στα χέρια γίνεται παχύ, ξηρό και κηρώδες. Υπάρχει αδυναμία σύγκλισης των παλαμών. Πρέπει να γίνει διαφορική διάγνωση από το σκληρόδερμα. Χαρακτηριστικά απουσιάζουν το φαινόμενο Raynaud, δεν υπάρχει ατροφία του δέρματος, τηλεαγγειεκτασίες και αυτοαντισώματα. Παρατηρούνται αλλοιώσεις τριχοειδών στην περιοχή γύρω από τα νύχια οι οποίες σχετίζονται με τη διάρκεια της νόσου, τη γενικότερη μεταβολική ρύθμιση και την συστηματική προσβολή.

 

Εμφανίζεται κλινικά το σημείο της προσευχής

Πώς αντιμετωπίζεται?

Χρειάζεται καλύτερος γλυκαιμικός έλεγχος και η φυσικοθεραπεία θα βοηθήσει στην διατήρηση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων.

 

Οστεοπόρωση

Ο Σακχαρώδης Διαβήτης επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία των οστεοβλαστών και τη λειτουργία των μυών και θετικά τη λειτουργία των οστεοκλαστών. Ταυτόχρονα αυξάνει τις πτώσεις και επομένως και τα κατάγματα. Οι ασθενείς με ΣΔ τύπου 1 βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης Οστεοπόρωσης. Ο ΣΔ τύπου 2 επηρεάζει και αυτός το μεταβολισμό των οστών. Κύριος παθοφυσιολογικός μηχανισμός είναι η επίδραση των AGEs.

Μπορεί να μην επηρεάζει την οστική πυκνότητα αλλά αυξάνει, ωστόσο, τα κατάγματα ισχίου x1.4-x1.7 καθώς επίσης και τα κατάγματα των σπονδύλων!

Θεραπεία

Υγειηνός τρόπος ζωής, ακήσεις που φορτίζουν τα οστά (πχ περπάτημα) και ισσοροπημένη δίαιτα, πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνη D. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις δίνουμε συμπληρώματα βιταμίνης D και ασβεστίου καθώς και φάρμακα για να ανασχέσουμε την απώλεια οστικής μάζας καθώς και φάρμακα για την αύξησή της.

 

Οστεοαρθρίτιδα

Πρόκειται για μια ασθένεια των αρθρώσεων όπου εμφανίζεται προοδευτική καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Είναι συχνότερη σε ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 πιθανότατα λόγω του αυξημένου βάρους τους και όχι λόγω αυτού καθεαυτού του διαβήτη.

 

Διάχυτη Ιδιοπαθής Σκελετική Υπερόστωση (DISH)

Ονομάζεται και νόσος του Forestier. Παρατηρείται οστεοποίηση των συνδέσμων και προσβάλλει χαρακτηριστικά τη σπονδυλική στήλη. Παρατηρείται οστεοποίηση των επιμήκων συνδέσμων, ιδιαίτερα των προσθίων, της ΣΣ. Ακτινολογικά, παρατηρείται παρασπονδυλική μάζα κεχωρισμένη από τα σπονδυλικά σώματα που μακροσκοπικά φαίνεται σαν κερί που λιώνει έμπροσθεν της ΣΣ. Ο πρόσθιος επιμήκης σύνδεσμος είναι οστεοποιημένος τις περισσότερες φορές. H DISH προσβάλλει κυρίως τη θωρακική μοίρα της ΣΣ, αλλά μπορεί να προσβάλλονται και η οσφυϊκή και η αυχενική μοίρα. Συνδέεται με το ΣΔ, το μεταβολικό σύνδρομο και την παχυσαρκία

Στο ΣΔ τύπου 2 ο επιπολασμός της DISH είναι 13%-40%. Η παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη. Μπορεί να συμμετέχουν ο IGF1 και η υπερινσουλιναιμία

Κλινικά οι ασθενείς μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί ή να έχουν πόνο, δυσκαμψία, δυσφαγία και οδυνοφαγία όταν υπάρχει προσβολή της αυχενικής μοίρας της ΣΣ

 

Νόσος Dupuytren

Χαρακτηρίζεται από τη ρίκνωση παλαμιαίας απονεύρωσης. Εμφανίζονται παλαμιαία και δακτυλικά οζίδια, πάχυνση και καθήλωση του δέρματος και σχηματίζονται ινώδεις ταινίες στην παλάμη. Τα δάκτυλα βρίσκονται σε σύγκαμψη, κυρίως το 3ο και το 4ο.

Προσβάλλει το 16%-32% των ασθενών, είναι συχνότερη μεταξύ ηλικιωμένων και ασθενών με μακροχρόνια προσβολή από ΣΔ. Είναι συχνότερο στις γυναίκες αλλά σοβαρότερο στους άνδρες.

Η ιστολογική εικόνα χαρακτηρίζεται από Ινοβλάστες κατά μήκος των γραμμών τάσης, με ένα πυκνό κολλαγονικό υπόστρωμα. Τα τοπικά αιμοφόρα αγγεία εμφανίζουν στενώσεις και υπάρχουν οζίδια με μυοινοβλάστες και ταινίες κολλαγόνου.

Η παθογένεια της νόσου θεωρείται πως οφείλεται σε:

 

Εκτινασσόμενος δάκτυλος - Trigger finger

Η στενωτική τενοντοελυτρίτιδα των καμπτήρων, εμφανίζεται τυπικά με μόνιμη κάμψη ή έκταση των δακτύλων. Προσβάλλει αντίχειρα, 3ο ή και 4ο δάκτυλο. Είναι αποτέλεσμα ίνωσης με πάχυνση του τένοντα και περιορισμό της κίνησής του μέσα στο έλυτρο του. Αύξηση του όγκου του τένοντα περιφερικότερα του σημείου της στένωσης προκαλεί πόνο και δυσκολία στην κάμψη και έκταση του σύστοιχου δακτύλου

Ο επιπολασμός του trigger finger στο ΣΔ ποικίλει από 5% - 36% στο ΣΔ έναντι 2% στο γενικό πληθυσμό και η εμφάνιση του σχετίζεται με τη διάρκεια της νόσου. Οι ασθενείς με ΣΔ μπορεί να εμφανίζουν προσβολή πολλών δακτύλων.

Η προσβολή 3 ή >3 δακτύλων πρέπει να οδηγεί σε έρευνα για τη διάγνωση υποκειμένου ΣΔ.

 

Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα (ΣΚΣ)

Προκαλείται από συμπίεση του μέσου νεύρου κάτω από τον εγκάρσιο σύνδεσμο του καρπού.

Χαρακτηρίζεται από πόνο και παραισθησίες στην περιοχή του αντίχειρα, μέχρι και τη μέση του 4ου δακτύλου. Ο πόνος επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της νύκτας και μπορεί να αντανακλά στο αντιβράχιο

Σε προχωρημένες καταστάσεις μπορεί να παρατηρείται ατροφία του θέναρος. Για τη διάγνωση μπορεί να είναι απαραίτητη η ηλεκτροφυσιολογική μελέτη.

Ο επιπολασμός ΣΚΣ στο ΣΔ ποικίλει από 11% - 25%.

Είναι συχνότερο στις γυναίκες και σε ασθενείς με πολυνευροπάθεια.

Σε ασθενείς με σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, ΣΔ ανιχνεύεται σε ποσοστό 5%-8%.

Σε μελέτη 791 ασθενών φάνηκε ότι ο ΣΔ, το θήλυ φύλο, η παχυσαρκία και ηλικία 41-60 ετών ήταν παράγοντες κινδύνου για σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα.

Ωστόσο, φαίνεται ότι ο κύριος προδιαθεσικός παράγοντας είναι η παχυσαρκία.

 

Παγωμένος Ώμος

Εμφανίζεται ως σχεδόν πλήρης περιορισμός των ενεργητικών και παθητικών κινήσεων του ώμου, ιδιαίτερα της απαγωγής και έξω στροφής. Εμφανίζεται προοδευτικά και επώδυνα. Οδηγεί σε ρίκνωση του αρθρικού θυλάκου, σύμφύσεις και ελάττωση του μεσάρθριου διαστήματος.

Ιστολογικά παρατηρείται πολλαπλασιασμός ινοβλαστών, μετατροπή τους σε μυοινοβλάστες και υπερβολική παραγωγή κολλαγόνου τύπου 1 και 3.

Τα ευρήματα είναι παρόμοια με αυτά της νόσου Dupuytren.

Η φυσική πορεία της νόσου περιλαμβάνει:

Ο πόνος εμφανίζεται αρχικά κατά τη νύκτα και εγκαθίσταται βαθμιαία.

Ο επιπολασμός του παγωμένου ώμου είναι 5 φορές μεγαλύτερος στους ασθενείς με ΣΔ από ότι στο γενικό πληθυσμό και κυμαίνεται από 10% - 29%.

Παρατηρείται στο ΣΔ 1 και 2, είναι συνηθέστερος στους ηλικιωμένους και μπορεί να είναι αμφοτερόπλευρος

 

Ασβεστοποιός τενοντίτιδα του Ώμου

Οφείλεται σε εναπόθεση υδροξυαπατίτη σε ορισμένες περιοχές του ώμου.

Είναι συχνότερη στο ΣΔ 2. Μπορεί να συνυπάρχει με θυλακίτιδα ώμου

Επασβεστώσεις στις ακτινογραφίες μπορεί να παρατηρούνται σε 31.8% ασθενών με ΣΔ σε σχέση με 10% του γενικού πληθυσμού.

Μπορεί να είναι ασυμπτωματική.

 

Μυικό έμφρακτο

Αποτελεί μια σπάνια επιπλοκή του ΣΔ. Παρατηρείται κυρίως στο ΣΔ 1 με διάρκεια >15 έτη.

Εμφανίζεται κλινικά ως:

Οι μύες του μηρού προσβάλλονται σε 80% των περιπτώσεων και μπορεί να εμφανίζονται ταυτόχρονα περισσότερα θέσεις με έμφρακτα.

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό και απεικονιστικά στην MRI.

Στην MRI οίδημα ίσης έντασης στις Τ1 οίδημα μεγάλης έντασης στην Τ2 στις περιοχές του προσβεβλημένου μυός οίδημα υποδόριο και υπό τη μυική περιτονία

Οι ασθενείς με μυικό έμφρακτο μπορεί να έχουν διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, νευροπάθεια και νεφροπάθεια.

Το έμφρακτο θεωρείται ότι οφείλεται σε τοπική ισχαιμία ή διαταραχή της πήξης και ινωδόλυσης και ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.

Υποχωρεί αυτόματα με το χρόνο – εβδομάδες ή μήνες αλλά μπορεί να υποτροπιάσει.

Πρόσφατα Άρθρα

Επικοινωνία

Ευστράτιος Καβρουδάκης (MD, MSc)

Καλυψούς 18, Παλαιό Φάληρο
ΤΚ: 17562
Δέχεται κατόπιν ραντεβού

Ωράριο Λειτουργίας Ιατρείου
Δευτ.- Παρασκευή : 17:00-22:00

Newsletter

Παρακαλώ εισάγετε έγκυρο email
Ευχαριστούμε για την εγγραφή σας
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
ΕΝΤΑΞΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ