Ευστράτιος Γ. Καβρουδάκης MD, MSc, IOC Dip Sp Ph

Χειρουργός Ορθοπαιδικός - Τραυματιολόγος - Αθλητίατρος

I.O.C. Diploma in Sports Medicine

Master Μεταβολικά Νοσήματα των Οστών-Οστεοπόρωση

Επιστημονικός Συνεργάτης Γ΄ Ορθοπαιδικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Επιμελητής Κλινικής Ορθοπαιδικής και Αθλητικής Ορθοπαιδικής Νοσοκομείου Metropolitan

 
Τηλ: 210 9841008
Κιν: 6973 729469

Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών 

Το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών (restless legs syndrome) περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1945 από τον Ελβετό νευρολόγο Εkbom ως μια κινητικο-αισθητική διαταραχή η οποία εμφανίζεται τη νύχτα και αφυπνίζει τον ασθενή. Είναι, γενικά, μία λιγότερη γνωστή κατάσταση, λόγω της ανεπαρκούς ανάγνωσης από τους ιατρούς και της παραμελημένης εκτίμησης της κλινικής σοβαρότητας και της αιτιολογικής σημασίας. Ο ασθενής αναφέρει ένα περίεργο και ενοχλητικό αίσθημα γενικά και στα δύο πόδια, αλλά μπορεί να είναι και μονόπλευρο, το οποίο τον αναγκάζει να κάνει κινήσεις στα κάτω άκρα προκειμένου να ανακουφιστεί. Συμβαίνει, κατά κύριο λόγο, τη νύχτα, όταν ο ασθενείς κοιμάται ή τις απογευματινές ώρες, όταν ο ασθενής αναπαύεται1 . Παρουσιάζει μια ποικίλη συχνότητα ανάλογα με την ηλικία.

                                  

Ταξινόμηση και αιτιολογία

Το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών (restless legs syndrome) μπορεί να παρουσιαστεί ως:

  1. Πρωτοπαθές (ιδιοπαθές) χωρίς δηλαδή να μπορεί να εντοπιστεί κάποια αιτία
  2. Δευτεροπαθές, όταν συνοδεύει δηλαδή άλλες παθολογικές οντότητες όπως :

 

Διαφορική διάγνωση

Πρέπει να γίνει σωστή διαφορική διάγνωση από τις κράμπες, το σύνδρομο του ταρσιαίου σωλήνα, την πολυνευροπάθεια και τη χρόνια φλεβική ανεπάρκεια.

 

Κλινική εικόνα

Ο ασθενής ο οποίος πάσχει από το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών περιγράφει με διαφορετικές εκφράσεις την ενόχλησή του όπως, «καύσος, τράβηγμα ή αρχόμενος κνησμός». Επικρατεί η ιδέα ότι το ΣΑΠ συναντάται μόνο σε προχωρημένες ηλικίες, γεγονός το οποίο δεν είναι σωστό. Στην ιδιοπαθή μορφή μπορεί να αρχίζει κατά την τρίτη δεκαετία της ζωής, να εξαφανίζεται για μεγάλο χρονικό διάστημα και να επανέλθει με μεγαλύτερη ένταση . Πολλές φορές, ο ασθενής αναγκάζεται να ξυπνήσει, να σηκωθεί και να περπατήσει, με αποτέλεσμα να μην κάνει καλό ύπνο και να νιώθει κουρασμένος το πρωί και να υπάρχει, συνεπώς, πτώση της απόδοσής του στις καθημερινές δραστηριότητες.

 

Θεραπεία

Είναι λογικό ότι η θεραπεία του δευτεροπαθούς ΣΑΠ είναι η καλή ρύθμιση της νόσου που προκαλεί τις ενοχλήσεις στα άκρα. Στο ιδιοπαθές ΣΑΠ η θεραπεία αρχίζει όταν η επιβάρυνση από τη διαταραχή του ύπνου στην καθημερινή ζωή είναι σημαντική (χρόνια κούραση, δυσκολία συγκέντρωσης). Η πρώτη γραμμή της φαρμακευτικής αγωγής αποτελείται από ντοπαμινεργικά σκευάσματα ή levodopa. Η δεύτερη γραμμή αποτελείται από τις βενζοδιαζεπίνες (clonazepam), αντισπασμωδικά (tegretol, carbamazepine, gabapentine) ασθενή οπιοειδή ( codeine, dihydrocodeine). Είναι δυνατό να χορηγούνται και αναλγητικά. Σημαντικό εκ μέρους του ασθενούς είναι να κοιμάται την ίδια ώρα και να αποφεύγει το μεσημεριανό ύπνο και τα ποτά με καφεΐνη.

 

Πρόσφατα Άρθρα

Επικοινωνία

Ευστράτιος Καβρουδάκης (MD, MSc)

Καλυψούς 18, Παλαιό Φάληρο
ΤΚ: 17562
Δέχεται κατόπιν ραντεβού

Ωράριο Λειτουργίας Ιατρείου
Δευτ.- Παρασκευή : 17:00-22:00

Newsletter

Παρακαλώ εισάγετε έγκυρο email
Ευχαριστούμε για την εγγραφή σας
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
ΕΝΤΑΞΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ